Yalnızlık sarar dört bir yanı sessizce, Gönlümde fırtınalar diner biçarece. Bir nefes gibi ince, kırılgan hece, Her sözcükte hüzün, içimde ince ince.
Yitip giden anılar düşer bir bir aklıma, Bir yıldız kayar sanki, hasretle bakılıp da. Yaralı kalbim yanar, sessizce aklımda, Gece gibi çöker, karanlık sabahımda.
Bir zamanlar sevdayla dolup taşardım, Gözlerinde hayat bulur, umut yaşardım. Şimdi yokluğunda her gün biraz aşındım, Kaybolan düşler gibi eskiye karıştım.
Gecelerde ararım, izini bulamam, Bir hayal kalır geride, saramam, tutamam. Kalbimde derin izler, silemem, kapatamam, Sensiz bir ömrü yüklenip yoluma devam.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta