Gece çöktü;
Bir kandilin titrek ışığında ömrümü yokladım.
Meğer en büyük yalnızlık,
kalabalıklar değil, kendine yabancı kalmakmış.
Ey gönül!
Kaç kez dünya diye bir gölgeyi öptün?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta