Yitik bir şehir artık benim için yaşadığım yer
Mutsuzluğu acımasızlığı veriyor bana susarcasına
Aldanmışlığın cesaretiyle yaşamıştım bu şehirde oysa
Bedeli ne olursa olsun diyen ağızların yalanlarıyla
Bedenimi sahte yüzlerin efendilerine sattım
Pişmanlıklarım acımasız sermaye budalalarına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
