Gözlerini göreceği anı dakikaları kovalarcasına beklerken,
Ne olmuştu da bedenini yok edecek kadar soğumuştu yaşamdan?
Gözlerinde umuttan eser yoktu.
Oysa görmüştü onları gizli bakışlarındaki muhteşemlikle.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




bilemezdi ki...
mükemmel bir anlatım ve tema...
saygılar değerli yüreğinize...
kutluyorum ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta