Yırtılan karanlık Şiiri - Suleyman Zorman

Bakın hele şu kaskatı dünyaya,
Bizi betona gömeriz sananlara!
Bir kolumuz dışarda, bir canımız kavgada,
Biz sığmayız öyle daracık odalara,
Sığmayız bu köhne, bu paslı zamanlara!
​Çatlasın beton!
Yüreğimizin vuruşuyla sarsılsın temeliniz.
Yıkılsın duvarlar!
Üstümüze ördüğünüz o karanlık yalanlar.
Bizi o taşın arasında sıkıştıramazsınız,
Biz filiziz, biz fırtınayız, biz halkız!
​Vız gelir bize sizin o sahte sınırlarınız,
Vız gelir etimize saplanan çivileriniz.
Bakın, nasıl da fışkırıyoruz hürriyete,
Göğsümüzü gere gere, öle dirile...
Kırıyoruz zinciri, yarıyoruz duvarı,
Getiriyoruz elbet o güneşli sabahları!