Yırtık bir uçurtmanın anılarına sığındı çoçukluğum....
Babamla oynadığımız ilk ve son oyunda yırtıldı....
Hiç ellemedim bir daha, yırtık kaldı...
Bir daha oynamadık babamla..ne meşgul adam...
Çekirdek yediğimiz,mahallenin kızlarını kestiğimiz,çocukluğumun beni terk ettiği dönemlerde bile
sakladığım yırtık uçurtmam....
Ne çok sevmişim,yada ne çok özlemişim oynamayı...
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta