Sonu yok gibi galiba bana attığı her adımın
Gözlerinin baktığı yer burnunun diki kadar yakın
Beni dinlemedinki anlamadın sen kadın
Ne yapayım bana sadık sadece seslendiğin adım
Bir parça kağıdı adımızla süsleriz sanmıştım
Güzel gözlerinle kendimi kandırmıştım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta