Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yıldızlar kadar uzaksın,
Ah! şimdi bomboş kollarım.
Acı dolu,hüzün dolu,
Sensiz geçen yar yıllarım.
hasretlerin gecesi zifiri karanlık olur. duvarlar bayazlıgını yitirir.sevda sessizleşir.çok guzel bir şiir okdum.kaleminize saglık.sevgiler
Mümkünse benim Yoktun'a bir bakıverin,lütfen :)))
Aklıma bir senaryo geldi hemen...Selamlar...
Yıldızlar kadar uzaksın,
Ah! şimdi bomboş kollarım.
Acı dolu,hüzün dolu,
Sensiz geçen yar, yıllarım.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta