İntiharlar ülkesinde açan çiçekler kadar yalnızım.
Ve rüzgar cenneti yaşatırcasına esmekte ara ara.
Sınırsız değil mavilik yada kahverengi denizler.
Ne kadar başıboş görünse de bir ahengi var.
Bu yaşanan anlamsızlıklar;
Yaşamayacaksın nasılsa, hiç bir zaman bunları
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta