ikinci adı gurbet olsun..hasret olsun
şimdi kimsesizliğimi giyiniyorum çarçabuk
titreyen ellerimle çıkardım üstümden sensizliklerimi
meğer ne çok sen kokmuş her günüm...
nasil temizleyeceğim gözlerimden akan gözlerinin mavisini yüreğimden..?
nasıl....?
nasıl alışıcam ben şimdi senzliğime bilmiyorum?
çırıl çıplak kaldım şimdi ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kavgaları... sitemleri...özleyişleri...bekleyişleri...isyanları...
aklına gelip gelmeyen herşeyi yolla...
kimsesizliğimde onları giyneyim hiç olmazsa...
çıplaklığımı örtsün bekleyişlerim
kalın bir post gibi sarsın hasretin
içim ısınsın seni hayal ettikçe o sıcak yaz gecesi sahilde..
............................................................
,hasretimin sessiz çığlıkların da ağlayan ne güzel bir sevgi bu.tebrikler yüreğine..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta