Şehir! Ey Şehir...
Mümkün olduğunu bilseydim; Seni yazmak isterdim kağıtlara...
Haykırmak isterdim güzelliğini karış karış sokaklara...
Hangi taşından, hangi sokağından başlamalı Seni anlatmaya?
'İki deniz arasına sıkışmış yekpare mücevher' e benzetilen şehir...
Ey İstanbul!
Derin ihtişamıyla büyüleyen Süleymaniye'nden mi başlamalı yazmaya?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta