Yine Halletmişiz

Yolumuz taş olsa da, yürüdük usanmadan,
Düştük nice gecelere, kalktık hiç yılmadan.
Kimi zaman sustuk, kimi zaman haykırdık,
Ne geldiyse başımıza, sabır ile aştık.

Hastalandık, derman aradık, şifa bulduk,
Gözler doldu, içten içe nice ağladık.
Yüreğimiz kırıldı, paramparça olduk,
Her kırılan yanımızla yeniden doğrulduk.

Çok üzüldük, geceleri sabaha bağladık,
Kaderin sert rüzgârına göğsümüzü dayadık.
“Bitti” dediğimiz yerde bir kapı araladık,
Olmadıysa zorlamadık, yine yolumuzu bulduk.

Bazen elimizden gelmedi, sustu bütün çare,
Yine de umut sakladık küçücük bir köşede.
Bugün olmazsa yarın dedik, düşmedik derde,
Çünkü biz alışkınız yeniden başlamaya.

Her zaman hallettik, yine hallederiz,
Yıkılsak da küllerimizden doğrulur gideriz.
Dün ne kadar zorsa, yarın o kadar güçlüyüz,
Rabbim izin verdikçe biz yine yürürüz.

Ne servete baş eğelim, ne kula muhtaç olalım,
Gönlümüzü yalnız Allah’ın huzurunda açalım.
Darda kalsak da kimseye boyun eğmeyelim,
Allah eğilmez gönlümüzü kimseye muhtaç etmesin.

Varsın hayat önümüze bin engel daha koysun,
Bizde öyle bir yürek var, her fırtınayı doyursun.
Yol uzunsa uzasın, geceyse sabah olsun,
Biz yine hallederiz… Yeter ki Allah yanımızda olsun.