Yine Gel Şiiri - Zeynep Sümeyra Terzioğlu

Gel desem, gitsek buralardan.
Bize ayrılan sürenin sonuna gelmesek.
Yaşamasak o anı,
Ellerimi hiç çekmesem,
Arkama bakmadan yürüsem.

Ateş bedenimi sarmasa,
Sadece gülsem,
Bakışlarım boşlukta kırılmasa,
Kalbim mezarını sarmasa

Susmasan, elimden tutsan.
Eve dönüş yolları kararmasa
Kalbim sadece oraya ait olsa.
Uzaklar bile yolumu sana katsa

Gece çöktüğünde "yine gel"de.
İçimde susturduğum sesler dağılsın.
Bu yalnızlık kendine yer bulmasın.