Yine Daldım Derinlere. Şiiri - Hüseyin Y ...

Öyle çok yoruldum ki
Gözüm daldı ömrün derin sularına
Yıllarca susturduğum ne varsa
Kor olup düştü yüreğimin kıyısına
Ne isyan kaldı dilimde
Ne de yarına uzanan bir heves
Ömrün omzuma yüklediği yıllarla
Biraz daha eksildi her nefes.

Gülüşlerim tanıdı beni herkesin içinde
Kimse gözlerimdeki hüznü okuyamadı
Her yaranın kabuk bağladığını sandılar
Oysa hiçbir acı yerini unutmadı
Meğer insan en derin yalnızlığını
Kalabalıkların ortasında yaşarmış
Söylenemeyen cümleler ise
Yüreğin en sessiz köşesinde saklanırmış.

Gece, pencereme hüzün bıraktı
Rüzgâr eski hatıraları usulca getirdi
Gökyüzünden bir yıldız kaydı
Dilek tutacak halim bile kalmamıştı
Geçip giden yılların ardından
Gönlüm bir avuç umut aradı
Bulabildiği yalnızca solgun anılar
Ve adı konmamış bir hüzündü.

Saçlarıma düşen aklar değil yalnız
Bekleyişler de eskitti beni
Her vedada biraz daha sustum
Her ayrılık başka bir iz bıraktı
Zaman sevdiklerimi birer birer alırken
Hatıralar avuçlarımda kaldı
Geçmişten uzaklaşmak istedim
Yollarım hep aynı yere vardı.

Sorarsan halimi
İyiyim der geçerim
Çünkü bazı acılar anlatıldıkça değil
Taşındıkça ağırlaşır
Kimseye yük olmamak için
Kırık yanlarımı kendim sardım
Her düşüşten sonra doğruldum
Ama içimde hep eksik kalan bir yan vardı.

Şimdi bir kez daha daldım derinlere
Bir ömrün sessiz muhasebesini yapıyorum
Kaybettiklerim kadar sustuklarım da
Ağır geliyor yüreğime
Küllenmeyen bir kor taşıyorum hala
Belki bir gün diner diye bekliyorum
Ve ben her şeye rağmen
Yine daldım derinlere....

Hüseyin YANMAZ
30.06.2026