Bir odanın dili yok, ama susuşu var,
Duvarlar değil, düşünceler eğilir üstüme.
Tavan değil, geçmiş çöker göğsüme taş gibi,
Bir sandalye değil, ben susuyorum yerime.
Ayak izlerim değil, hatıralarım dolanır kendi üstüne,
Gölgem değil, içimdeki çocuk ürker benden.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta