Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aslında söylenmemiş sözler biriktiriyordu verilmemiş cevaplar… Ağıza gelmiş ama tutulmuş hatta yutulmuş kelimeler biriktiriyordu belki bir gün değerlenir diye biriktirdiğimiz çil çil bozuk paralar gibi , düşündü … Cevap verdi ve acı bir tebessümün işgal ettiği çehresine alaycı bir gülümseme oturttu., bildi bileli kendinle dalga geçmeyi pek severdi bazende kendine acımayı …
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!