Yılmaz Öztürk Şiirleri - Şair Yılmaz Öztürk

Selam almayan insan aynaya bakan hayvanlar
Görmedilerki selamsız yaşayamaz insanlar
İnsan içinde Haktan uzak şekil insanı oldular
Aynadakini görmezlermi farksızdır hayvanlar

Amacı sadece kazanmak olanlara midesi için

Size EY diye hitap edememki siz bende bana benden yakınsın İLK Sizi Yarattı Kendi nurundan Sizin Ruhunuzu Senin Runuzun nurundan bizlerin ruhunu yarattı ki sizi kendimize Önder bilelim diye Size Öyle muhtacızki anlatamam kifayet etmiyor 800 bin kelimelik Türk lugati. Sizdedir Sizi anlatacak her sirayet ve basiret yüzümüz yok Sizden himmet istemeye ama Siz Rahmet Oldunuz Aleme Rahmetel lil aleminsiniz yaratılmışların en merhametlisi Sizsiniz Sizden bu aziz ulvi şanınızdan haddimiz olmadanda olsa kerem istiyoruz. Ey sevgili Güneşin kaynağı Cennetin Sırrı Alemi berzah tan atiye kadar gelmiş ve gelecek olan tüm yaratılmışların Umudu Asil insan Sizi Sevmenin Manasını lezzetini taddıkça İnsan olmanın ne olduğunu ve Sizi sevdikçe Yaratılmışa Sevgi manasını anlıyoruz.bizim gibi basit sıradan birinin Asil Şahsınızda yüzü kara ama biliyoruzki ki Sizin pak ve nur kalbinizde bizim gibi birinede sevgi az da olsa vardır. bu yüzden saygısızlığımızın Af umuduyla bir kez daha Sizi rüya yoluylada olsa görmek ve Şanınızdan bu aciz biçare dudaklarda nasiplensin isteriz Ey Allah sevgilisi alemlerin Efendisi haftada birde olsa E ba cehlin bile bile azabının hafiflemesine sebep olan Pak ve Nur Sülalesinin En değerlisi Rahmetellil alemin bir kez daha bu fakiri ve tüm Senin Allah tan getirdiklerine iman edenleri Rüya yoluylada olsa Sevindirirmisiniz ve bu biçare Ümmeti; Nur-u Şahsiyetinizle şereflendirirmisiniz Ey sevgililer Sevgilisi

Mizan kurulduğu gün bilki davacıyım senden ve sevginden
İnsanmıdır bir tebbessümü çok gören divane sevgiliden
İhya olucak bir saf aşkım var kıymetini bilmiyorsun
Son dilekçemdir sana eyledim arz halimi perişan

Ey sevgili senden gayri yok aşkı ruhumun

Hoş bulduk desem yalan olur bu alemde
Hoşluktan geçtik safalar bulduk dost yüreğinde
İkra nedir manasını öğreniyoruz dost divanında
Safalar bulduk safa i İlahi aşk makamında

Var bu makamı İlahide samimiyet sadakat

Zannetmeki yorulurum senin derdinden
Kimler geçti hayatımdan birsen değilsin
Nesimi gibi yırttılar derimi omuzuma aldım
Derd-i aşkındır peşimden sensiz süre gelen

Aşkımın bedelidir derim omuzumda

Benim biriciktir babam adı Mustafa
Nurludur yüzü hatta candan bakışlarıda
Babamı gören hatırlar yüce Allah'ıda
Kendini bulur soylu Mevlana dergahında

Allah onun hatırına seviyor insanı insan makamı

İkranın manası Arif'anın silahı
Şule-i aşk menbağı nur-u Hurilfi
Maksadı irşad eylersen kalbi lisanı
Altın kaleme deryalar olur mürekkebi

Okuyup yazan yazdığını bilmeyen

Rüzgar lodosta esse kara yelde boran olsada
Dostluğa mâni değildir Ankara güzgarında
Sokaklar uçuşurken gök yüzünde Ankara'da
Sokaklarında sevgiliyle gezmek kara kışta

Bir kapı açılır sana ikramı Hacı Bayramı Veli'de

Hasta olmuş insan benziyor kanadı kırık bir kuşa
Özenmiş kendini tanımadan sevgi nedir anlatmaya
Kalkar avam olmadan has olmak bilinmez insanla
Hayvan aynıdır kendini bilmeyen zavallı ahmaklara

Ne anlatsan boş yeşerirmi kuru kütük suyla beslesende

Tan yeri ağardığında yiğit erler çıkar güneşe
Seher vaktinde bülbüller öterken uzanırlar güle
Ak tolgalı beyler beyi sevgi yazıyor gök yüzüne
Osman oğlu adaletlidir kul denen her güzele

Askeri ordusu tamer dir anlı şanlı yüreği