Yılmaz Öztürk Şiirleri - Şair Yılmaz Öztürk

Yılmaz Öztürk

Ölmek busedir bize veda değil ayrılmaktan öte
Vuslattır sevgiliye beden gider aslı topraktır

Han otağında dervişler hal ehli manada candır özge
Ruhlar ölümsüzdür Muhammed'in nurundan bir parçadır

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Halimde bir gariplik var nedendir bilinmez sitem var
Gönlümde baba ne gariptir ki bir kelime iki hece
Yazılınca değer verilirmi sokağa atılan evlatlar
Hediye bekler utanmadan ne verdiyse terbiye

Yok değil babalık makamında kıymet görecek

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Hırçın dalgalar arasında kayıp edersen kendini
Dostça göz kırpacaktır sana kara elmas feneri
Nice seneler ekmek kavgası teslim etmez alınterini
Devrek yolu çileli Gökgöl gizemi ile selamlar seni

Karadon Kilimli başka güzel sırları var 480 kotta

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Caddelerde bir koşturmaca feryat figan
Çığlıklara ses verilmiyor nerede insan
Doğru kim yalancı nedir varmı bilen
Herkes seviyorsa kimdir ağlatan

Zamandan kısa ömürden uzun çağlar

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Aramızda mesafeler zamandan uzak olsada yeniden
Başlangıçla yenide alemde yeniden aşkı yaşamaya
Azap olsada çektiğimiz çile çilelerden bıkıp usanmadan
Sur üflendiğinde el ele tutuşarak mezardan kalkmaya

Varmısın deli diyenlere inat en akıllı divane olmaya

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Çok sevinmiş mutlu olmuştum seni görünce
Tarif edilmez bir heyecan bekledim binbir gece
Sabır selamet diledim sana kendi gönlümce
Yaprakların dökülsün kıymetim yokmuş sende

İhanet etmeden seni sevdim kendi dünyamda

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Boş vaktin varmıdır acaba susupta konuşacağımız
Hani eskilerden hatıra yad etmek değil yenilerdeyiz
Yeni bir günde yenilerin yenisini aramaktayız
Konuşan kalplerimizdir zannetme konuşur dilimiz

Bedenden geçtik vardık aslolana manada seyrederiz

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Seni yazıyorum su diye seni içiyorum
Acıktığımda katığımın yanında ekmeğim
Uyuyacağım zaman başıma yastığım
Dostluk her daim yaşamım can suyum

Çağlayanlar gibi hayat veriyorsun bana

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Göğe bir kızıllık sarmış nedendir bilinmez
Sanki bir hüzün var mutluluk kalmış sessiz
Bir gonca gülün ağlar gözü sızısı dinmez
Dursun yerli yerinde aşka ölmek gerekmez

Baharda çiğdem çiçekleri umuda açar

Devamını Oku
Yılmaz Öztürk

Ondört yıl oldu senin azimle davetini duyalı
Serveri alemin sirayeti yolumun aydınlık ışığı
Sizin sevginiz olmayınca yok güneşin aydınlığı
Efendim utanıyorum nefsimin utanmazlığımdan

Yıllarca hata işledim nadanla arkadaş oldum

Devamını Oku