Yıllarca Yıllar Şiiri - Mehmet İlkay Dinçer

Bir iki üç beş yedi
Sayarken kendi kendine
Dalgın sessiz ve kederliydi
Döndü baktı geriye
Bir gece vaktiydi
Ve yıllar yıldızlar gibi
Öyle çoktu ki...
Bir değil
İki değil
Üç değil
Gökyüzünde yıllarca yıllar vardı
Göz açıp kapayıncaya kadar
Geçip giden yıllar
Elbet o da biliyordu.
Gerçekten biliyor muydu?
Bir derin nefes çekti, tekrar saydı.
Bir iki üç beş yedi...
Ve duraksadı aniden
Sayılar birbirine karıştı
Yeniden sayacak oldu
Çok ama çok yorgundu
Yıllar birbir geçip gidiyordu.