Yıllar ve yaşlar Şiiri - Anıl Şen Pika Şair

10’lu yaşlar, çocukluğumuzun en güzel yılları,
Düşmenin acıtmadığı,
Yarınların korkutmadığı zamanlar.
Bir misket kadar dünyamız,
Kör ebe kadar gördüğümüz gerçekler.

20’li yaşlar, gençliğimizin en dolu zamanları,
Cesaretin akıldan hızlı olduğu,
“Olmaz” kelimesini ciddiye almadığımız,
Gecelerin sabaha bağlandığı yıllar,
Yanlışın bile bize güzel geldiği zamanlar.

30’lu yaşlar, yavaşlamayı öğrendiğimiz yıllar,
Kendimize borçlandığımız zamanlar.
Çoğumuzun evli, çoluk çocuğa karıştığı,
Çoğu şeyin bilincine vardığımız yıllar.
Geçmişe özlem duyup, gelecek için kaygılandığımız zamanlar.

40’lı yaşlar, kaybettiklerimizin adını koyduğumuz zamanlar,
Ne gittiğini değil,
Neyin kaldığını saydığımız yıllar.
Sesimizin az çıktığı,
Ama sözümüzün ağır olduğu zamanlar.

50’li yaşlar, aynaya bakıp derin bir iç çektiğimiz zamanlar,
Yüzümüzdeki çizgilerin yaşanmışlığın izi olduğu,
Koşmanın yavaş, şükretmenin ve inancın hızlı olduğu zamanlar.
Hayatla kavganın bittiği,
Beraber yürümeyi öğrendiğimiz yıllar.

60’lı yıllar,
Geçmişi anlatırken gülümseyebildiğin zamanlar,
Kaybettiklerine üzülürken
Kalanlara sıkı sıkı sarıldığın,
Hayatla barıştığın yıllar.

70’li yıllar,
Adımlar yavaş ama yön belli,
Gidenlere dua, kalanlara sabrın olduğu yıllar.
Kendi içinde sessiz kaldığın,
Vaktinin çoğunun cam kenarında geçtiği zamanlar.

80’li yıllar,
Zaman elini omzuna koyar,
Ölümün yavaşça yaklaştığını hissettiğin zamanlar.
Her sabah bir şükürle açılır gözler,
Hayat usulca tamamlanır.

İşte bir insanın ömrü bu kadar,
Bir çocukluk, bir gençlik, biraz yorgunluk,
Birkaç hayal, birkaç kırgınlık,
Geriye anlatacak anılar kalır,
Hepsi bu…