Damla damla yağıyor yıllar hayatıma yaşımı büyütüp ömrümü kısaltıyor
Yollarıma dikenler serpiyor ayaklarımı zayıflatıyor
Birer birer dökülüyor ömür ağacımda ki yapraklar
Köküm kalınlaşıyor uzağım yakın oluyor.
Baharım azalıyor, ruhum bedenime büyük gelmeye başladı kaldırmaya mecal bulamıyorum.
Yüküm artıyor, gücüm azalıyor
Yıpranıyor ellerim gözlerim küçülüyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta