Bir hüzün deryasına gömülüp kaldı adım,
İlk harfin suretinde, ben yine seni gördüm.
Ne zaman ki aşkınla, ahh etmeye başladım.
Her nefes benden çıkıp, gönlüne düştü gönlüm…
Ürkek bir ceylan gibi sığındım yüreğine,
Gözlerinin içinde, hep kendimi aradım.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta