Yıldızlı Ev Rüyası Şiiri - Seda Nur Polat

sisli gökyüzünde yürüyordu aklımdaki düşünceler,
yazdığım cümleleri bulutlara teslim ettiğimde.
ne vakit yıldızları düşünsem aklıma gelirdim;
hangi soruyu sorarsam sorayım aklıma o gelirdi.
beni benden ayıran bir soru sormak gereğiyle yaşıyor,
bana beni benden uzaklaştıran kelimeleri öğretirdim;
kendimce, kendime.

bir vakit kopardım ağacın yapraklarından, sararmıştı;
buz tutmuş yollardan buz alamazdım, erirdi ellerimde.
sıcacık cümleler duyardım yaz sıcaklığında çocuklardan;
çiçekler beni görünce şarkılarını fısıldardı birden.

yerden göğe bir merdiven; bana, uzanacağım yere kadar..
sayısız yıldız toplayacağım sana, sensiz geçilen günlere;
birkaç bulut, biraz güneş ışığı, sonsuz mavilik gökyüzünden..
sıralanan evleri çizmeden önce pencerelerini ezberleyeceğim.