Birakilan ellerinden tutarak
Ecel aman verdikce dümenin suyundan pervanenin seyrine
Gittigi yerlere kupkuru ayaz esip cöl kadar sessiz
Öpülmüs vedalarda kanayip duran koskocaman yalnizligin
Gecmisini gelecege karistirarak ve geceyi gündüze
Iskambilin türlü rengi gibi ruhunu tenini
Cizikler atarak mühürleyen damgalara teslim etmis
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta