Yıldız Nehri Şiiri - Mehmet Emin Palmanak

Sen hiç gökyüzünün mavisine daldın mı,
Sonsuzluğu düşündün mü?
Ben düşündüm…
Ve gözlerine bakarken
Evrenin tüm sırlarını gördüm.

Yıldızlar, sessiz bir nehir gibi akıyor,
Geceyi altın ışıklarla örterken,
Işık şehirleri ufukta parlıyor,
Ve rüzgar, fısıldayan bir melodi gibi
kalbimizin derinliklerinde yankılanıyor.

Ay, gümüş bir gemi gibi süzülüyor gökyüzünde,
Bulutlar kristal düşler gibi titriyor
Ve yıldız tozları her adımımızda
Yeni galaksiler yaratıyor.
Ben, senin yanında
Sonsuzluğun gölgesinde yürüyen bir hayalim.

Ormanlar parlıyor, yapraklar ışıkla dans ediyor,
Nehirler yıldızları yutuyor,
Ve rüya yaratıkları sessizce uçuşuyor,
Her adımda evren yeniden şekilleniyor.
Senin gülüşünde toplandı tüm renkler,
Tüm ışıklar, tüm düşler…
Ve zaman, bizim nefesimizde eriyor.

Renkler birbirine karışıyor,
Gökkuşakları gökyüzünden süzülüyor
Yıldızlardan akan nehirlerde
Hayallerimiz yol alıyor.
Ben, senin yanında
Evrenin tam kalbinde kayboluyorum,
Sonsuzluğun dansına karışıyorum,
Ve ışığın kalbinde bir yıldız gibi parlıyorum.