Gözpınarlarımda biriken yaşlar gibi yıldızlar
Öyle masum öyle mağrur gökyüzünde durmakta
Hergün içimden birşeyler kemiren o hırsızlar
Bu gece beni çok daha derinlerden vurmakta
Umutsuzluk emirleri almış biryerden onlar
Suda rakseden gölgeme acıyarak bakmaktalar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta