Yıldızlı aşk Şiiri - Hamdi Oruç

Yıldızlı Aşk

Yıldızlı Aşk

Gül kadındı aşkı yıldızdı Mısırda
Zelihanın gözleri gözleriydi...
Putu eriten bakışları vardı
O pencere gibi bakan gözlerin

Gül kadındı aşkı yıldızdı
Ey kınayan
Ağaçlar kınadı dallar kınadı yollar kınadı
Yine sevdim
Putu delirten bakışları vardı
O pencere gibi bakan gözlerin

Gül kadındı çarpıldım
Gül kadındı aşkı yıldızdı
Ey kınayan

Gül kadındı aşkı yıldızdı
Onun aşkı işaret etti aşkların paşasını
Ey kınayan
Dereler kınadı ovalar tepeler kınadı...
Putu eriten bakışları vardı
O tencere gibi yakan gözlerin

Adı her saatime çivilensin
Aşkı yıldız oldu geceme
Gül kadındı aşkı yıldızdı
Adı her saatime çivilensin...
İbrahim gönül her yıldızdan geçer
Ey kınayan
Bir İbrahim gönül var bende dedim ve sevdim
İçimde putlar eriten bakışları vardı
O pencere gibi bakan gözlerin

İbrahim gönül her yıldızdan geçer
Kınasın mı kınayan
Geçemedin sen o yıldızdan gönül
Yıllar yılı
İçimde putlar eriten bakışları var
O pencere gibi bakan gözlerin
Dedin

Neden geçemedin sen o yıldızdan gönül
Göçersin bir gün güneşten yıldızdan gönül
Bir İbrahim gönül var bende dedim ve sevdim

Ve ey kınayan
Hiç ibrahim görmemişsin sen
Yakubu olanın zelihada kalmaz gönlü
Yakubun rabbine ayrılmıştır ömrü
Ve ey kınayan ne mısırdan haberin var ne Zelihadan senin..

Ve dedim :ey kadın
Ya yıldız olur silinirsin güneşle
Ya put olur yıkılırsın kabemde
Koşacağım aşkların paşasına
Yakubun rabbine ayrılmıştır bu ömür
İçimde putlar eriten bakışları vardı
O pencere gibi bakan gözlerin
Denize maviliğe akan gözlerin...
Hamdi Oruç