Bir bardak yetmez bir demlik çay içelim
Oturalım bir cafede seninle söyleşelim
Kim bilir gülümser yine hayat bize
Yeniden başlarız her şeye
Koşalım yağmur sokağında
Islanalım üşüyelim
Size ölümsüzlüğün sırrını vereyimmi
birini sevin ama gerçek anlamda
şair gibi
ben gibi
asla ona el sürmeyin
iffetinizi gizleyin
Bir gün ayrı kalamam özlerim ben sesini
Sana olan özlem değil ateşin ta kendisi
Biliyorum seviyorsun sende en az ben gibi
Ne olur gururu bırak bırakma ellerimi
Zamanımız tükeniyor bak ömürden ne kaldı
Bütün pencerelerde bekleyen benim
Her sesi senin zanneden ben
Bütün özlemler benim
Her kapı çaldığında
Telaşa düşen ben
İleti kaleminden uzak
Geçmiştekiler geleceği anlattı
Gelecektekiler
geçmişi anlamadı
Bu ne tezat bir dünya
Zengin fakiri ezdikçe
Fakir zengini paylamadı
Benim ağladığım gecelerde
sen hep gülüyordun
oysa ben senin
gülüşüne vurulmuştum
sen bilmezsin
ben ağlamayı o yüzden seviyordum
Seviyorum
umurumda değil hiç kimse ve hiç bir şey
ne olacaksa olsun diyorum
başınıda sonunuda görüyorum
lakin gönlüme söz dinletemiyorum
beni bu dipsiz akşamlar bitirdi
Anan baban kardeşlerin bile
her dakika her saniye düşünemez seni
ben gibi
seviyorum seni
güneşin rüzgarın yağmurun
toprakla çiftleşmesi gibi
kov demiş sarhoşu yıkılana kadar
içimdeki ses diyor ki
yıkıl yıldırım onun ayaklarının dibine
ulan ölümden öte köymü var
bağır avazın çıktığı kadar
seviyorum işte
Elimde şiirler birikmiş
dilimde kelimeler birikmiş
kalbimde tomurcuklar birikmiş
açamıyorum
gözümde ummanlar birikmiş
düşümde korkular birikmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!