Yerleşik göçebeliklere sürer hayat,
Yerleşik göçebeliklerle sürer hayat...
Taa ki bir kararla karartılıncaya kadar yollar..
Ve aydınlatılınca kalp,ve yüz,ve söz aydınlığa çıkınca,
Nurdan,gülden,surdan sonra..
Ateşten,külden,dumandan önce...
Yakın geleceğin,uzak geçmişinde hayal olan sevgili..
Yanmam deyip kanıpta,ateşe daldığımda..
Sonra ise bulanıp,arafta kaldığımda,
Düşte gördüm,iki çocuk.
Uykusuz gözleri yumuk..
Yumuk yumuk ellerinde,
Kır çiçekleri..
Rüyalara nispet,
*
Düş/tüm ben,tut uykumdan kaldır gözlerine..
Bak içime,gör!
En güzel an/ımda,her güzel anı/mda yaşayan seni...
**
Sonumu yazan ben değilim,
kudret kalemine eğildim.
Yazdı silemedim,yazar silinirim...
Yol ister ayakların o varılmaz menzile.
Bilmezmisin a gönül yol yürümez seninle..
belki... demiş hiç.
-belki hiç olmamışsındır. yaşadığını sandığın sanal bi masaldır..
-olur mu canım hiç öyle şey?
-olmaz mı?
-hiç olmakla,hiç olmamak arasında hiç fark var mı?
...-.....! ama yaşadım ben..?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!