İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Birkaç özdeyiş bilirim, konusu "yılan..."
- Koynunda yılan beslemek,
- Yılana inan, yalana kanma
- Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır,
- Yılan hikayesi
gibi...
Sevip sevmemek tercihtir elbet,
Mecbur kalmak ise "sokmasından korunmak"
Ya da sever gibi görünmek için olabilir...
Şiire konu olan da "dişini gösteren" bir yılan hikayesi sanki,
Sahiplenen,
Uyaran....
Olur tabii...
Yaratıcıdır şair, bu şiirde olduğu gibi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta