yıl 1970
Bir kayıkçının sofrasında yudumluyorum rakımı
ve mezeler de balıklardan oluşma
tatlı bi sohbet ilerliyor gecenin zifiri karanlıgına
istanbulun ışıklı yanını seyre dalıyoruz
o kadar güzel ki aşık olmamak elde degil
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta