Karanlık gecede yürüyoruz,
Yanı başımızda sevdiklerimizin cansız bedenleri,
Gözlerimiz dolu dolu, yüreklerimiz buruk acıyla doldu.
Nasıl dayanırız bu acıya?
Nasıl sakinleştiririz bu öfkeyi?
Nasıl unuturuz kaybettiklerimizi?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta