Uzattı ellerini
Tüm sevecenliği ile
Umutlarını, imgelerini
Uzattı 'insan' bildiği insancıklara
Tüm düşüncelerinde güzeldi insan
Yüceydi dostluk, bitimsizdi göreliğinde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgiden anlamayana denir mi insan,
Bırakın insanı, sevgiye muhtaç hayvan,
Sevgiyle uzanmışsa bir insan eli,
İtmek de ne demek, sevgiyle öpmeli...
Merhaba,kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Başarılarınızın devamını dilerim.Saygılar
Dr İbrahim Necati Günay
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta