İnsanoğlunun eseri nankörlük,
Bir kıyıda sessiz yürüyor gemiler.
Eski gözyaşlarımın arası alabora
Kambur sırtım belirginleşiyor,
Elime aldığım kalem, en güçlü özgürlüğüm.
Bir geminin dört mahşer atlısı;
Yeryüzünde yıkılmayan bir direk.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta