Yıkadım Gelir Şiiri - Sadık Kocabaş

Gönül terazisi haktan yana tartsa,
Sevgi tohumları her yanda artsa.
İnsanlık güneşi ufuktan doğsa,
Karanlık geceyi, yakasım gelir.

Emeğin hakkını mülke bölerdim,
Sömüren düzeni yıkar giderdim.
Mazlumun gözünde yaşı silerdim,
Zalime şimşekler çakasım gelir

Sınırı, hududu haritadan siler,
Kardeş eyler idim bütün nesiller.
Boşa konuşmasın artık cahiller,
Aklın kandilini, yakasım gelir.

Saraylar yerine irfan kurardım,
Açlığın hesabını tek tek sorardım.
İnsanlık yarasını sargı sarardım,
Gericiliği kökten sökesim gelir.

Ne kula kulluk ne tahta minnet,
Dünya olur idi o vakit Cennet.
Kalkardı ortadan korku ve şiddet,
Barış bayrağını dikesim gelir.

Fesat tohumunu el ile biçer,
İnsanlık şerbetini bir tasta içer.
Kalemsiz Şair de bu yoldan geçer,
✍︎ 𝒦𝒶𝓁𝑒𝓂𝓈𝒾𝓏 𝒮̧𝒶𝒾𝓇 olup peşe akasım gelir.