Yiğit Şiiri - Kasım Kobakçı

Yiğitçe kuşanmış, demir zırhını,
Titretir atıyla, ulu dağları,
Görünce düşmanlar, saklar sırrını,
Merhamet etmenin, bitmiş çağları.
*
Kargılar çekilmiş, meydan yerine,
Gözyaşı faydasız, zalim beyine,
Abuzettin Bey'in, çetin derdine,
Şefkatle, çareler sunmak imkansız.
*
Pusatlar parıldar, cenk ovasında,
Bozkırın, acımaz fırtınasında,
Yalnızlık gezinir, hep duasında,
Duygular dertlere, derman olamaz.
*
Tarihe kazınır, cesur adımlar,
Peşinden yürüyen, yiğit adamlar,
Toprakta sızlıyor, eski yalanlar,
Muhabbet kar etmez, zorlu günlere.
*
Mertliği, dillerde destan okunur,
Heybeti, kaleden taşa dokunur,
Hainler, korkudan yere sokulur,
Yürekten verilen, şefkat çaresiz.
*
Silahlar patlarken, gece yarısı,
Sarmıştır etrafı, ölüm sarısı,
Dağılmış ordunun, asker yarısı,
Hoşgörü beklemek, ahmak işidir.
*
Okları, hedefe menzil şaşırmaz,
Öfkesi volkandır, sular taşırmaz,
Abuzettin Bey'im, aman aşırmaz,
Aşkınla ısıtman, mümkün değildir.
*
Vurduğu darbeler, çınlar uzaktan,
Kurtulur, kurulan sinsi tuzaktan,
Yeminler etmiştir, kara topraktan,
Şirin söz söylemek, boşa emektir.
*
Rüzgarlar savurur, külü dumanı,
Kimseye kalmamış, lütuf zamanı,
İsterse titretir, koca cihanı,
Tatlı bir tebessüm, yaramı sarmaz.
*
Ağlamak sızlamak, fayda getirmez,
Mücadele hırsı, ömrü bitirmez,
Savaşan aslanlar, izi yitirmez,
Gönül yapmakla, zafer kazanılmaz.