Ey Nihâl’im, gül ve yas arasında, örtünün suya yansıdı;
Güller, yüzünü bir anlam olarak alıp, ince ince sundular.
Nihâl’im, isminin ışığı feleğin aynasında bir yansıma oldu;
Sabah olunca, yüzünün aydınlığı dünyayı bir nurla sardı.
Nihâl’im, o gün yaptığın zulmün sırrını kim taşımaz haşre dek?
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta