Ölü doğuyor gün, geceden taşıdığı yükten.
Kuş ötüşleri yok, cam kenarında nefessiz.
Başka diyarlar lazım, kirlenmemişlerinden.
Çok sözüm var geceden, gündüzden anlayana.
Kış mevsimi hiç bitmedi, ruhsuzlar arasında.
Çok yük taşıdım hey hat göğsümün ortasında.
Sevmiyorum artık kimseyi, aşkım satırlarımda.
Göğsümdeki maviden ışıklara sevdalandım.
Hiç görmedim şafağı, bilmedim sıcaklığı.
Tebessümler donuktu, sıcaklık çöp kovalarında.
Başını yaslamasın yardan bozma sevdalar.
Mum ışıkları yetmiyor, neon ışıklarında aşklar.
Sevmeye sakar olanlar hep yanı başımda.
Ölü doğurur hep, sevgiden bahseden sözler.
Ben yokum artık bu sokaklar olsun sizin.
Bari başınız eğik dursaydı, yüzünüz kızarsaydı.
Yalana her an sevdalı yüreğiniz utansaydı.
Artık vızıltılar geliyor, dillerde dökülenlerden.
Evet inandım ama aklımla olan alaya asla.
Kenan Gezici 29 /01/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 08:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!