Yetmiş üçüncü deneme Şiiri - Büşra İlhan

Pençe,düş,yıkım...
Facianın eşiğindeki öğlen saati,
Cebinden yeni öğlenler çıkardı.
Dişlileri etten,
Akrebi korkudan,
Yelkovanı kaygıdandı
Kemikleri sayıldı.
Akrebe diş geçiren yelkovanın kemikleri..
ve aradı avını vahşi
Tüm vahşiler,
Birbirlerinden yeni caniler yarattı.
İki bilinç arasında sıkıştı varlık.
Sesti, yankılandı.
Yakın duyguların uzağında.
Felaketin mazeret buyruğunda
Yarı aydınlık niyeti
Düzensiz bilinciyle
Biçimsiz biçimiyle
Sesti
Yankılandı
Ne tanrı vardı, ne af
Ne kurtuluş vardı,
Ne çöküş.
Sebebi sonradan icat olan
Cansız bir devrim.
Saydam bir zemin.
Türevine çarparken hiçlik.
Göğüste barınan hayvandı suç.
Düzene uymaya çalışanın
Çatlağını büyüttüğü.
Kedilerin camdan düştüğü
Bir başka kusurun taslağıydı.
Sesti
Yankılandı.
Düş,
Varlığın eğri imlasını yonttu
Dünya bir kez,
Dahası yokken
Dünya hiçken
Eh işteyken dünya.
Sen hep.
her daim
Ol
sana
bana.
Olsan bana
Ses