çürüyen umutlarında acılar seni pakladı koca şehirde
aynanı bıraktığın kentten babanın gözyaşlarını özledi ölüm
bana sarılarak ağladığın mezar taşının anısında gözlerim nemli
bekleyişim ölüm kadar taze,ayrılık da bendimin babası
çocukça oyalandığımız saklı bahçenin bahtını taht eyledim
sevmenin gözlerine baktım bir çocuk neşesiyle kucaklarıma hecelendin
uyandığımda son yakalanışın ateşine şifrelenmişti
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta