Ben bir yetim kızım,
Adımı bile usulca söyler rüzgâr.
Oyuncağım olmadı belki,
Ama hayallerim vardı kocaman, yarım kalan.
Saçımı okşayan el yoktu,
Bir masalda bile geçmezdi adım.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Kurban olayım. Bir türlü unutturamadım yetimliği...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta