Sevdaydı sırtımı yasladığım duvar,
Meğer kumdanmış;
Bir rüzgâr esti,
Ben altında kaldım.
Varlığın bir bahar gibi uğrardı kalbime,
Yokluğun uzun bir kış oldu şimdi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta