Ağlatmayın ne olur bırakın çocukları
Bırakın yaprakları sallamayın dalları
Şöyle düşünün hele güneş tutulduğunda
Ne mümkün aydınlatmak kararan gönülleri
Kalmasın boynu bükük kalmasın gönlü kırık
Gözler hemen yaşlanır akarlar ılık ılık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta