Yaşanmış mutluluklar kısa sürdü, bir gün batımı gibi
Sevginin ne olduğunu anlamadım, çiçeklerini döken ağaç misali
En son gözlerinde yakalamıştım güneşi
Gökyüzünde son maviliği aldı karanlıklar,
Yokluğunda güneş yok vakit hep gece,
Beni hep o gecelere mecbur ettin, soğuk gecelere
Sen gündüzlerde yaşa
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta