Gülmüyor bahtım ne yapsam, her günüm dünden beter.
Sende insaf yok mu cânan, çektiğim artık yeter.
Bir bakarsın gün gelir, güller solar, aşkım biter.
Sende insaf yok mu cânan, çektiğim artık yeter.
Sormuyorsun nerdeyim, hâlim nedir, ey bîvefâ.
Böyle sevdalar mı kalmış, kim çeker artık cefâ.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta