Yeter nefsim yeter,
Bu ne candır,
Bu ne şeytan?
Yeter nefsim yeter.
Usandırdın her andan,
Bu ne candır,
Bu ne canan?
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bazen insanın en büyük savaşı, dışarıdaki dünyayla değil, kendi içinde susmayan sesiyle olur. “Yeter” diye haykıran her dize, insanın nefsine karşı verdiği o sessiz mücadeleyi hissettiriyor. Kısa ama derin; okudukça insanı kendisiyle yüzleştiren, düşündüren ve kalbe dokunan bir şiir. Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta