Yeteneğin Sonu Şiiri - Habibe Merih Atalay

Çiğ gerçeklerimden yansıyan
Asırlık bir ayna lazımdı gerekçelerime
Umudu buluşturup mutluluğa aydıran

Bulunmaktan mutludur belki o da

Benliğimizi temize çekerken bakıp bakıp
Niçinleyip kendimizi düzenlerken biçimleyip
O gayri aldırmaz tozlarını havalandırmaktan

Gibisinden köprüsel bir
Bağ mı var sanki aramızda yoksa
Koca bir Dağ mı?

Buradan pıt diye düşmek var şimdi önünde
Buradan tık diye! Önüme... Özüme
Ölüme...

Beklemediğimiz bir özelliğimiz
Değil tabii ki ölüm, ekleneceğimizi
Umduğumuz 'Son' bir güzellik!

***

Bir gün tanıdığım biri arayacak beni
Çok iyi de tanıyan biri beni sesimden

'Kop gel!'
Diyerek 'senle önemli bir işimiz var!'

Hayırdır diyeceğim 'hayrola!'

En hayırlısı; haydi kalk gel de
Konuşalım şöyle bi yüz yüze.

Düşünememişimdir hiç böylesine rahat
Gevşek bir ölümü. Hah! İlk ölümüm
Olmazdı gerçi ki, bu kim bilir kaçıncısı?!

Buysa, Refleksolojik bir teklifti aksine, taktikli
Daha çok yaşamam, yaş almam için!

Bunun için de sırf 'neymiş ki!?' diye durup
Merak ediyor ya insan binlerce ölümünü...

Umudumun sesiyse nahoştu -pekbi-

***

"Çok geçmeden önemli bir
Değişiklik oldu... Yeteneğimi
Yitirmişim meğer -sizlere ömür-!"

***

Ve burdan yine bipıt diye...
Kıvrılıp bükülüp kırıldığım yerden
O sancıyla, yeniden biterimdir artık
O sonsuz acımla yeni bir uyanışa

***

İçkanaması durmuştur başucumdaki
Bir bayram sabahında Sardünyam
Sanalviçemin, uyarılıyordur yine
Duyarlı başat Rilke'lerim!

***

Ne diyeyim! Ne yiyeyim ne içeyim
Küçük içimin yapaylı zekalı
Büyük bir gemisi var
Hızlıca bir can o da, onun da
Boş kalan dümenomzuna
Pekbi canı sıkkın.

Bu da içmimarimin son zirvezırvası
Derine ve en serine kaçıştıran bir tiran
Koptu nacak!

Hiç normal değil farkındayım
Zorla savaştırıyorum yazışmasam olmaz
Bence varlığımı algılayış biçimim de
Dönüşmeli idi bir Ninca'ya!

Eğer çevreye yayılmış bir Ayrıkten ile
Bir Isırgen evliliğinden türetilmişsem,
Fena halde mücadeleciyim demek!

Hay-huysuz yaramaz tatlı kaçık yararsızlığımın
Haddi hududu yok, işte bu çok bifena!

Boş verip, 'hoşgeldim! dedim artık yine
Kendi bilincime hiç düşünmeden
Bunu da bu biçimsel oyunuma yedirip
Bakacağız bakalım bu devin aynasından,
Şu muhlis oyun sürüyor mu?

Eh, hayırlısıyla!

***

Kahve falındaki derin ve mistik
Bir atmosferden telvelerin diliyle
Konuşur suyumun yankısı

:
Derin duygularımızın yakın zamanda
Bir feraha kavuşacağına işaret eder

Temizliği, arınmayı ve sıkıntılı sessizliğin
Yerini alacak aydınlık bir dönemi müjdeler

Manevi olarak güçlü bir koruma altında
Olduğumuzu, üzerimizdeki ağırlıkların
Sabırla ve dualarla hafifleyeceğini imaeder

Sessizliğimin ardında birikmiş yoğun hisler,
Çok yakında yerini dingin ve huzurlu
Bir söze bırakacak gibi sömürülürler

Ağzıma, yüreğime sağlık be!
İşte harika bir girişken çıkış!

Çıkışkanlı bir finiş!