Yeşilin sonu... Şiiri - İlyas Kılınçarslan

YEŞİLİN SONU...

Bulanık sel gibi kabaran guruh
Ahengini bozdu coğrafyaların
Kendinden gayrıya vermez huzuru,
Dünya sanki bir tek bir tek onların.

Binlerce türü var her ağaç bir can,
Acı keder yastan inliyor toprak.
Kurursa damarda feryat eden kan,
Gül kendi kendine açar mı yaprak.

Çiğneyip geçtiler yeşili, alı,
Bitmeyen aç hırsın kör köleleri.
Peşkeş çekeni var her mevsim balı,
Ben, ben yok ediyor kutsal değeri.

Geriye ne kaldı bu taşlı handan,
Kül eder yarını şu çirkin oyun.
Hesap günü gelip çattığı anda,
Defteri açılır her türlü soyun.

İka Ağustos 2026