Yeşil Gözlü Kadın Şiiri - Celal Özdemir

Tam ortasındayken hazanın,
Zamanı mıydı şimdi
Bu kasırganın, bu tufanın?

Tövbe etmişken ben aşka;
Bir anda belirdi karşımda
Melek yüzlü, şirin sözlü
Sen, yeşil gözlü kadın.

Belki bana güceneceksin,
Belki hiddetleneceksin.

Belki de
“Deli bu adam” diyeceksin.

Eğer seni sevmekle suç işlediysem,
Bil ki bu suçun azmettiricisi
Yeşil gözlerin…
Ve sensin.

Ah gözleri yeşilim,
Ah kanatsız meleğim…
Nereden çıktın şimdi karşıma?

Taşıyabilir mi bilmem
Bundan sonra bu yükü
Yorgun ve yaralı yüreğim…

✍️ Celal Özdemir