Yeşil Gözlerin Şiiri - Yorumlar

Bütün bu suskunluklar var ya… Gözlerinin yeşilinde ölüp giden benliğim yüzündendir bilesin. Sen suskun kaldıkça, ben; sarı bir papatya olup açıvereceğim kışın ortasında. Kırılgan bir düşe teslim edeceğim kendimi. Kar tanelerinde patlatırcasına yapraklarımı…

Belki de gözlerin kahverengi idi, toprağı tenime döken ölümlerden yaşam bulayım diye.

Belki de simisyahtı, gecenin örtüsünü çekip üzerime yaşamdan saklayan beni.

Kim bilir belki de mavi idi, son nefesimi verip derinliğinde boğan…